G-Dragonize [Big Bang Fanfiction..YAOI]

ผมต้องเป็นบ้าไปแล้วแน่ๆ ผมรู้สึกว่าผมต้องการที่จะกอดจียง อยากที่จะสัมผัสริมฝีปากบางนั้น อยากที่จะ..สัมผัส ผมไม่เคยเป็นอย่างนี้มาก่อน... ผมไม่รู้ว่ามันเกิดอะไรขึ้นกับผม

หลังจากที่ผมเริ่มใช้ลิ้นจียงก็เริ่มขัดขืนมากกว่าเดิม สมองผมต้องการให้ผมหยุดแต่ผมทำไม่ได้ เพราะใจมันไปแล้ว ผมล่วงมือเข้าไปใต้เสื้อยืดตัวใหญ่โคร่งของจียง “อื้ออออ” ผมได้ยินจียงกึ่งครางกึ่งขัดขืน เมื่อผมไล้มือไปตามหน้าท้องของจียง ขณะที่อีกมือเลื่อนลงไปที่บั้นท้ายน้อยๆของจียง “อื้มมม” คราวนี้จียงครางแน่ๆ ก่อนที่ทำท่าเหมือนจะล้ม แต่ผมรั้งเอาไว้โดยกระชับมือที่กำลังนวด และลูบประโลมบั้นท้ายของจียง จียงเริ่มใช้ลิ้นตอบรับผม 

นี่ผมพยายามหาทางหยุดตัวเองอยู่ แต่ถ้าจียงมาตอบรับผมแบบนี้ผมจะหยุดได้ยังไง??? ผมเงยหน้าผละออกจากปากจียงเพื่อให้ร่างเล็กที่ผมกอดอยู่ได้หายใจบ้าง เพราะหน้าแดงจนผมกลัวว่าจะขาดใจตาย “ฮ่าห์....แฮ่กๆๆ ฮะฮยอง..ผม..อ๊ะ” มือผมเลื่อนขึ้นไปเจอะกับก้อนติ่งเล็กๆกลางหน้าอกซ้ายของจียงซึ่งแข็งตัวเพราะสัมผัสของผม ผมจึงลองกระตุกมันเบาๆ “อึ๊ก..ฮยองฮะ..ผะ..ผมม..อื้อ” จียงร้องขึ้นเบาๆ และพยายามที่จะพูดห้ามผม แต่ผมไม่ปล่อยให้พูดเพราะผมไม่ต้องการที่จะหยุด ผมประทับจูบอีกครั้ง ด้วยความที่กลัวว่าร่างเล็กนั้นจะทรุดลงไปจริงๆ ผมจึงค่อยๆอุ้มขึ้นวางที่เคาน์เตอร์ มือเล็กๆนั่นก็เอื้อมมาโอบคอผม ผมจึงจูบหนักแน่นขึ้นอีก นิ้วเล็กๆของจียงแทรกเข้าในผมสีดำที่ยาวขึ้นจากเมื่อก่อนของผม แล้วดึงผ้าคาดออกไป(สงสัยจะไม่ชอบผ้าคาดนั่นจริงๆแฮะ) ขณะที่มือหนึ่งยังเล่นอยู่ที่อกของจียง มือที่เหลือค่อยๆเลื่อนลงไปข้างในกางเกงบ๊อกเซอร์ตัวหลวมของจียง “อึ่กก” จียงสะดุ้งเล็กน้อย “ฮยอง..อย่าฮะ....” จียงผละปากออกมากเล็กน้อยและพูด ตัวผมก็ไม่อยากให้จียงโกรธหรือเกลียดผมจึง ดึงมือตนเองกลับออกมาจากกางเกงของจียง แต่จียงยังจูบผมอยู่

อย่างนี้แสดงว่าจียงชอบให้ผมจูบใช่มั้ย? ผมยกขาจียงให้ขึ้นมาเกี่ยวที่เอวของผม จียงก็ไม่ขัดขืน ออกจะเกี่ยวไว้แน่นซะด้วยซ้ำ

ผมประคองตัวจียงแล้วเดินไปที่ห้องนอนของผม จียงดูจะไม่รู้สึกตัวเลยว่าผมเดินอยู่เพราะกำลังตอบรับจูบของผม ผมไม่อยากจะพูดเลย ว่าจียง..จูบเก่งกว่าที่ผมคิด ผมไม่เคยเห็นจียงมีแฟน..แต่ก็ไม่รู้สินะ ตอนนี้ผมไม่สนแล้วล่ะ

เมื่อเดินเข้าห้องไปผมก็ปิดประตูลงกลอน แล้ววางจียงไว้บนเตียง เราสองคนก็ยังจูบกันนัวเนีย ผมผละปากออกแล้วเริ่มไซร้ที่คอหอมนุ่มของจียงซึ่งขณะนี้ชุ่มด้วยเหงื่อ

“อ๊ะ...อื้มมม” จียงครางขึ้นมาอีกก็ยิ่งทำให้ผมคลั่งขึ้นทุกที

“ฉันจะทำยังไงกับนายดีล่ะ จียงของฉัน?” ผมกระซิบที่หูของจียง

แทนคำตอบ จียงครางขึ้นมาเบาๆ

 “ฮ่าห์...ฮยองงง....อ๊า”

ร่างบึกบึนสะดุ้งตื่นเพราะเสียง “เสียงไรวะเนี่ย?”

“อ๊ะ...ตรงนั้นอย่า...ฮะ..ฮย๊องงงงง”

เสียงจียงไม่ใช่เหรอวะ???? ในที่สุดแทยังก็ลุกขึ้นนั่ง

“อย่า...มันเจ็บ...อ๊ะ..อึกก..อ๊าาาาาา~กกกกกกกก”

จียงมันทำอะไรของมันกันแน่????

กึ่ก...กึ่ก..กึ่กๆๆๆ

เสียงเหมือนของหนักกระแทกกำแพงของเขาดังขึ้น และเร็วขึ้น

มันส่อแปลกๆแล้วว่ะ

“อ๊ะ...ฮะ..ฮยองงง”

ฮยองงั้นเรอะ..หรือว่า??? กับท็อปฮยอง??? เฮ้ยยย เป็นไปไม่ได้หรอก

“เรียกชื่อฉัน...”

แทยังได้ยินเสียงต่ำๆพูดขึ้น

“...อ๊า..ท็อปปป...ฮ่าห์”

เฮ้ยยยยย จริงๆหรอวะ????

“....ผมมะ..ไม่ไหว...แล้ว..อ๊าาาาาาาาา!!!!!!!!”

 นั่น..อย่าบอกนะว่า...

Note : อืมมม..มันสั้นลงเรื่อยๆแฮะ... เม้นๆๆๆๆๆๆๆๆ

edit @ 19 Jan 2010 21:01:44 by G-Dragonize